jalali 2008-3-2 gregorian 2008 3 2 9 4 online 1 fulltext

بررسی اثر زنجبیل بر روی الگوی الکتروفورتیک اجزای پروتئینی سرم موش نر چکیده: زمینه و هدف: زمینه و هدف: زنجبیل (Zingiber officinale) به عنوان ادویه در رژیم غذایی بسیاری از مناطق دنیا استفاده می شود. تحقیقات اخیر نشان داده است که زنجبیل بسته به ترکیبات فعال مختلف (شامل شوگاال ها و جینجرول ها)، اثرات دارویی مختلفی دارد. هدف این مطالعه تعیین اثر عصاره الکلی زنجبیل بر روی الگوی الکتروفورتیک اجزای پروتئینی سرم در موش های کوچک آزمایشگاهی بوده است. روش بررسی: در این مطالعه تجربی چهار گروه موش کوچک آزمایشگاهی نر بالغ (8 موش در هر گروه) برای آزمایش استفاده شد. گروه یک (گروه کنترل) نرمال سالین و سه گروه دیگر سه دوز متفاوت mg/kg 10 (گروه 2)، mg/kg 20 (گروه 3) و mg/kg 40 (گروه 4) عصاره الکلی زنجبیل را هر 4 ساعت به مدت بیست روز از طریق تزریق داخل صفاقی دریافت نمودند. سپس خون گیری از طریق سینوس چشمی انجام و سطوح پروتئینی پره آلبومین، آلفا-1، آلفا-2، بتا و گاما گلبولین ها با روش الکتروفورز جدا و به کمک برنامه ویژه کامپیوتری تفکیک پروتئین های سرم اندازه گیری شد. نسبت A/G (نسبت آلبومین به گلبولین) با استفاده از الگوی الکتروفورتوگرام محاسبه گردید. داده ها با استفاده از آزمون توکی و آزمون تعقیبی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: عصارة الکلی زنجبیل به طور معنی داری سطوح آلبومین و پروتئین تام سرم را در گروه سوم (g/dl 25/07/3) و چهارم (g/dl 37/071/3) در مقایسه با گروه کنترل افزایش داد (05/0P<). اما در سطوح پره آلبومین و آلفا-1، آلفا-2، بتا و گاماگلبولین ها تغییرات قابل توجهی مشاهده نشد (05/0P>). نسبت A/G به طور معنی داری در گروه سه (g/dl 48/005/2) بیشتر از گروه کنترل (g/dl 16/037/1) بود (05/0P<). نتیجه گیری: با توجه به اینکه زنجبیل تاثیری در سنتز گلبولین ها نداشت به نظر می رسد بدون تحریک آنتی ژنیک نمی توانسته تاثیر قابل ملاحظه ای در تولید گلبولین ها داشته باشد. ولی با توجه به این که سنتز آلبومین در کبد انجام می گیرد، افزایش سنتز آلبومین را می توان به عنوان یک نشانه در بهبود فعالیت سلول های کبدی پیشنهاد نمود. Background and aim: Ginger (Zingiber officinale) is used as a cooking spice in the diet in many parts of the world. Recent research has found ginger to have various pharmacological properties due to a variety of active constituents, including shogaols and gingerols. The aim of the present study was to assess the effect of alcohol extract of Zingiber officinale on the fractions of serum protein in mice. Methods: In this experimental study, four groups of male adult mice (eight per group) were used. Group one (control) received normal saline, groups two, three, and four were received 10 mg/Kg, 20 mg/Kg and 40 mg/Kg alcohol extract of ginger, respectively every 4 hr. for 20 days interaperitoneally. Blood sample was obtained from ophthalmic sinus of the mouse. The levels of pre-albumin, alpha-1, alpha-2, beta, and gamma globulins were separated electrophoretically and total protein was measured. Then, albumin/ globulins (A/G) ratio was calculated from the pattern of electrophoretogram. Data were analyzed using Toki and Zemon tests. Results: Extract of Zingiber officinale increased significantly levels of albumin and serum total protein in groups 3 (3.7±0.25g/dl) and 4 (3.71±0.37g/dl) compared with the control group (P<0.05). However, the levels of alpha-1, alpha-2, beta and gamma globulins were not significantly different in these groups (P>0.05). Also, A/G ratio in group 3 (2.05±48g/dl) was significantly more than that in the control group (1.37±0.16g/dl) (P<0.05). Conclusion: It seems that without antigenic stimulation, Zingiber had no effect on the synthesis of globulin. Albumin synthesis occurs in the liver cells‚ therefore increasing of albumin synthesis would be a symptom indicating improvement of liver cells activity. واژه های کلیدی: آلبومین، پروتئین تام، سرم، زنجبیل Keywords: Albumin, Ginger, Serum, Total protein. 1 7 دکتر مهرداد مدرسی E-mail:mehrdad_modaresi@hotmail.com No دکتر منوچهر مصری پور No دینا ظهرابی No

تاثیر روزه داری مادران در ماه رمضان بر شاخص های رشد شیرخواران آنها چکیده: زمینه و هدف: تغذیه انحصاری با شیر مادر بهترین الگوی غذایی مناسب با رشد شیرخواران است. با توجه به اینکه بسیاری از مادران در ماه مبارک رمضان روزه‌دار هستند، بنابراین این مطالعه با هدف بررسی تاثیر روزه¬داری مادران بر شاخص های رشد شیرخوارانی که تغذیه انحصاری با شیر مادر دارند انجام گرفت. روش بررسی: این مطالعه کوهورت در یک دوره 2 ماهه از ابتدای ماه رمضان تا انتهای ماه بعد در سال 1385 انجام گرفت. از بین شیرخواران سالم با سن 15 روز الی 6 ماه که منحصراً با شیر مادر تغذیه می شدند تعداد 60 شیرخوار وارد مطالعه شدند و بـــر اساس روزه داری مادرانشان به دو گروه مورد که مادران آنها در ماه رمضان روزه¬دار بـــودند (27 شیرخوار) و گـــروه شاهد که مادران آنها روزه دار نبودند (33 شیرخوار) تقسیم شدند. شاخص های رشد شیرخواران (قد، وزن و دور سر) در ماه مبارک رمضان و در ماه بعد اندازه گیری و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی آزمون آنالیز واریانس تکرار شده و t مستقل تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: توزیع سنی و جنسی شیرخواران در دو گروه برابر بود (05/0P>). در مجموع، وزن، قد و دور سر به ترتیب 21، 7 و 6 درصد طی مطالعه افزایش یافتند (05/0>P). آزمون آنالیز واریانس تکرار شده نشان داد که تفاوتی بین میزان افزایش شاخص¬های رشد شیرخواران مادران روزه‌دار و شیرخواران مادرانی که روزه‌دار نیستند وجود ندارد (05/0<P). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به نظر می رسد روزه داری مادران شیرده بر شاخص های رشد شیرخوارانی که بطور انحصاری با شیر مادر تغذیه شده اند، تاثیر ندارد. . Background and aim: Breast feeding is the best feeding pattern for infants. As a large number of mothers are fasting during the Ramadan, the aim of this study was to determine the impact of maternal Ramadan fasting on growth parameters of the infants whom fed only with maternal breast milk. Methods: This cohort study was performed from the beginning of Ramadan till the end of the following month in 1385. A total of 60 infants who fed only with maternal breast milk aged ranging from 15 days to 6 months were selected. Based on their mother fasting, they were divided in two groups of case (27 infants who their mothers were fasting) and control (33 infants who their mothers were not fasting). The growth statue of the infants were evaluated using parameters weight, height, head circumference, during Ramadan and the following month. Using descriptive and analytical statistics, analysis of variance and independent t-tests data were analyzed. Results: The mean age and sex of the infants was the same (P>0.05). Weight, height and head circumference of the infants increased by 21, 7 and 6 percent, respectively during the study (P<0.05). The repeated analysis variance showed that there was no significant difference in increasing of growth parameters between fasting and non-fasting mothers (P>0.05). Conclusion: Ramadan fasting of mothers with exclusively breast-feeding infants did not adversely affect on the growth parameters of their infants. واژه های کلیدی: روزه داری، شیرخوار، شاخص های رشد، ماه رمضان Keywords: Exclusive breast, Feeding infant, Growth parameters, Rfasting, Ramadan 8 12 دکتر ابوالفضل خوشدل E-mail:Nikakhosh@gmail.com No دکتر سلیمان خیری No دکتر الهام طاهری No دکتر امیر قلی جعفری No دکتر مصطفی نجفی No دکتر جعفر نصیری No دکتر علی ضامن صالحی فرد No

مقایسه اثر آرام بخشی میدازولام و پروپوفول در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه چکیده: زمینه و هدف: دیالیز صفاقی روشی از دیالیز است که بیشتر در اطفال کاربرد دارد. برای کارگذاری کاتتر دیالیز صفاقی به آرام بخشی (Sedation) نیاز است که معمولاً با دو داروی میدازولام و فنتانیل انجام می شود. ولی در بعضی از مطالعات از پروپوفول نیز در بیماران کلیوی در بخش مراقبت های ویژه استفاده شده است. با توجه به این که مطالعه ای در مورد مقایسه اثر سداتیو میدازولام با پروپوفول در جراحی کارگذاری کاتتر دیالیز صفاقی انجام نشده است، این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای اثر آرامبخشی میدازولام با پروپوفول به همراه فنتانیل در بیماران با نارسائی کلیه که نیاز به کارگذاری کاتتر دیالیز صفاقی دارند، انجام شده است. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تعداد 44 بیمار با رنج سنی 65-18 سال، وضعیت فیزیکی کلاس سه و چهار (ASA III, IV) که دارای نارسایی کلیه بوده و کاندیدای کارگذاری کاتتر دیالیز صفاقی بودند به طور تصادفی به دو گروه 22 نفره تقسیم شدند. به گروه اول پروپوفول (50 میکروگرم در کیلوگرم وزن بیمار) به همراه فنتانیل و به گروه دوم میدازولام (50 میکروگرم در کیلوگرم وزن بیمار) به همراه فنتانیل تزریق گردیده، سپس میزان اشیاع اکسیژن، ضربان قلب، فشارخون و سدیشن اسکور (با استفاده از اسکور Ramsay) قبل و بعد از مداخله مورد بررسی قرار گرفت. علائم بالینی مورد نیاز توسط محققین در پرسشنامه مخصوص جمع آوری و با استفاده از آزمون آماری من ویتنی وt-test بررسی شد. یافته ها: بر اساس نتایج، پروپوفول نسبت به میدازولام آرامبخشی بیشتر و بهتری را ایجاد کرد (001/0P<). در بررسی علائم حیاتی، میزان اشباع اکسیژن در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت. فشارخون و ضربان قلب در گروه پروپوفول نسبت به پایه در طی مداخله کاهش ولی فشارخون و ضربان قلب در گروه میدازولام نسبت به پایه در طی مداخله افزایش داشت(001/0P<). میانگین درد بر اساس معیار VAS (Visual analog scale) در گروه پروپوفول 49/0±68/2 و در گروه میدازولام 4/0±64/3 بود (05/0P<). مدت زمان ریکاوری در گروه پروپوفول 98/2±86/25 دقیقه در مقابل 12/3±68/31 در گروه میدازولام بود (01/0P<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه بیماران گروه پروپوفول نسبت به گروه میدازولام آرام بخشی بیشتر و درد کمتری داشتند. بنابراین در بیماران با نارسائی کلیه که نیاز به کاتتر گذاری دیالیز صفاقی دارند استفاده از پروپوفول پیشنهاد می شود. . Background and aim: Peritoneal dialysis (PD) is a form of dialysis which is used mostly in children. Insertion of PD devices catheter needs a sedation and midazolam and fentanyl usually are used for this purpose. In some studies propofol also used as a sedative in renal failure patients, hospitalized in intensive care units (ICU). No study has been conducted so far on comparison of midazolam with propofol in patients. Therefore, this study was aimed to compare the sedative effect of midazolam and propofol in the patients with renal failure, used PD device. Methods: In this clinical trial study, a total of 44 patients aged ranged 18-65 years, with physical condition of class III and IV (based on ASA classification) and with chronic renal failure who needed peritoneal dialysis catheter were randomly designated into two groups of 22 individuals. The first group was injected with propofol (50 mg/kg) and fentanyl and the second one with midazolam (50 mg/kg) and fentanyl. Then, using Ramsay score, sedation score and vital markers, before and after the intervention, were evaluated. The required clinical symptoms were obtained using an appropriate questionnaire and using Man-Whitney and t test, the data were analyzed. Result: According to the results of this study propofol induced a higher sedation level than that of midazolam (P<0.001). There was no significant difference in O2 saturation between the two groups. Blood pressure and pulse rate in the group received propofol were (P<0.001) decreased whereas in the group received midazolam were increased (P<0.05). The mean of pain, based on visual analog scale (VAS), in the groups received propofol and midazolam was 2.68±0.49 and 3.64±0.4, respectively (P<0.05). Durations of recovery in the groups received propofol and midazolam were 25.86±2.98 and 31.68±3.12, respectively (P<0.01). Conclusion: Based on the results, the patients received propofol had more relief and less pain than those received midazolam. Thus, propofol is suggested to be used in the patients with renal failure who need PD catheterization. واژه های کلیدی: آرام بخشی، پروپوفول، دیالیز صفاقی، میدازولام، نارسائی کلیه Keywords: Midazolam, Peritoneal dialysis, Propofol, Renal failure, Sedation. 13 19 دکتر احمد یراقی E-mail: yaraghi@med.mui.ac.ir No دکتر پروین ساجدی No دکترعلی اکبر بیگی No

تاثیر ماساژ درمانی بر شدت درد زایمان در زنان نخست زا چکیده: زمینه و هدف: درد زایمان شدیدترین دردی است که اغلب زنان آن را تجربه می کنند. با استفاده از روش های نوین و حمایتی کاهش درد زایمان می توان زایمان را به یک اتفاق خوشایند و لذت بخش تبدیل نمود. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر ماساژ درمانی بر شدت درد زایمان در زنان نخست زا انجام شده است. روش بررسی: در یک مطالعه کار آزمایی بالینی 60 خانم حامله نخست زا در حال زایمان از بیمارستان های مهدیه و هدایت شهر تهران به روش نمونه گیری آسان انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و ماساژ درمانی (مورد) تقسیم شدند. گروه شاهد از مراقبت های روتین بدون هیچ مداخله ای و گروه مورد ماساژ درمانی با استفاده از تکنیک ماساژ درمانی افلوراج انجام شد. شدت درد قبل از مداخله (ابتدای فاز فعال) و بعد از مداخله در دیلاتاسیون های 4، 8 و 10 سانتی متر سرویکس با استفاده از مقیاس سنجش درد VAS (Visual analogue scale) اندازه گیری شد. طول مدت مرحله اول و دوم و نوع زایمان در هر دو گروه، مورد بررسی قرار گرفت. داده های هر دو گروه با استفاده از آزمونهای آماری کای دو و t مستقل با یکدیگر مقایسه شدند. یافته ها: بر اساس نتایج قبل از مداخله بین دو گروه از نظر شدت درد اختلاف معنی داری مشاهده نشد. میانگین شدت درد به ترتیب در گروه ماساژ و شاهد در ابتدای فاز فعال 07/188/5 و 39/175/6 (01/0P<)، در ابتدای فاز انتقالی 89/009/7 و 06/154/8 (05/0P<) و در پایان مرحله اول 69/016/9 و 58/073/9 (05/0P<) بود. طول مدت مرحله اول زایمان در گروه ماساژ 82/9816/246 دقیقه و در گروه شاهد 84/11150/362 دقیقه بود (001/0P<). نتیجه گیری: با توجه به تاثیر روش ماساژ درمانی در کاهش درد زایمان و سرعت بخشیدن به روند زایمان، آموزش و استفاده از این روش در مراکز زایمانی می تواند سبب کاهش آمار سزارین های انتخابی گردد. Background and aim: Labor pain is the most severe pain that most of women experience it. Using novel and supportive methods of relieving labor pains such as massage therapy, labor could be a pleasant and enjoyable experience. This study was conducted to determine the effect of massage therapy on the severity of labor pain in primiparous women. Method: In this clinical trial study a total of 60 primiparous women who were hospitalized in Mahdieh and Hedayat hospitals of Tehran were selected using simple random sampling and randomly divided into two groups of control and case (massage therapy). The severity of pain before intervention (at the beginning of active phase) in the 4, 8, and 10 cm cervical dilation was measured in both groups by means of a Visual Analogue Scale (VAS). Duration of the first and the second and type of delivery in both groups were investigated. Data in the two groups were compared using independent t and Chai-square tests. Results: Before intervention, the results indicated that there was no significant difference between the two groups. Mean of severity of pain (at the beginning of the active phase) was 5.88±1.07 and 6.75±1.39 in the case the control, respectively (P<0.01). At the beginning of transitional phase, it was 7.09±0.89 and 8.54±1.06 (P<0.05) and at the end of the first stage was 9.16± and 9.73, respectively (P<0.05). The duration of the first stage of the delivery in the case and control was 246.16±98.82 and 362.50±111.84, respectively. Conclusion: Regarding the effect of massage therapy in both decreasing of labor pain and in the acceleration of delivery, education and then using of the method in labor centers would result in decreasing of proposed caesarean sections. واژه های کلیدی: افلوراج، تکنیک ماساژ، درد زایمان، لیبر، نخست زا. Keywords: Effleurage, Labor, Labor pain, Massage therapy, Primiparous. 20 25 آمنه صفرزاده E-mail: zozo_omid@yahoo.com No ناهید خداکرمی No ناهید فتحی زاده No فرانک صفدری ده چشمه No

تاثیر برنامه ورزشی طراحی شده بر میزان استرس، اضطراب و افسردگی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی چکیده: زمینه و هدف: ترس از مرگ، عدم آگاهی و ترس از درمان و عوارض آن، عدم اطمینان به بازگشت به وضعیت سلامتی، تغییر در تصویر ذهنی از جسم خویش ناشی از روش¬های درمانی، احتمال به وجود آمدن مسائل و مشـــکلات خانوادگی، عـــاطفی و اقتصادی در خانواده، زمینه مناسبی را جهت بروز و تشدید واکنش های روانی نظیر استرس، اضطراب و افسردگی در زنان مبتلا به سرطان پستان فراهم می سازد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر برنامه ورزشی طراحی شده بر میزان استرس، اضطراب و افسردگی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی انجام شده است. روش بررسی: این پژوهش به صورت نیمه تجربی بر روی 56 زن مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی مراجعه کننده به مرکز انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی شهر تهران در سال 1385 انجام شد. ابزار مورد استفاده پرسشنامه- اختصاصی استرس، اضطراب و افسردگی (DASS-21) و پرسشنامه دموگرافیک بود. در گروه آزمون، از برنامه ورزشی طراحی شده بصورت روزانه در منزل، 20 تا 30 دقیقه در روز، 3 تا 5 روز در هفته برای 9 هفته (3 سیکل شیمی درمانی) استفاده شد. در گروه شاهد تنها اقدامات روتین انجام شد و بیماران مورد پیگیری قرار گرفتند. از آزمون های آماری کای دو و t مستقل جهت بررسی داده ها استفاده شد. یافته ها: بین دو گروه از نظر مشخصات دموگرافیک و مرحله سرطان و نوع جراحی اختلاف معنی¬داری مشاهده نشد. تفاوت آماری معنی¬داری را در میزان استرس، اضطراب و افسردگی بین دو گروه قبل از مداخله وجود نداشت. اما بعد از مداخله به ترتیب در گروه آزمون و شاهد میانگین استرس 42/425/7 و 46/582/10، اضطراب 72/207/4 و 8/407/7 و افسردگی 83/882/3 و 12/532/7 بود (01/0P<). نتیجه گیری: بر اساس نتایج، برنامه ورزشی طراحی شده در کاهش میزان استرس، اضطراب و افسردگی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی شرکت کننده در این پژوهش موثر بوده است. Background and aim: Fear of death, lack of knowledge and fear of treatment and its complications, lack of assurance of recovery, possibility of occurrence of problems in their family are predisposing factors in occurrence and intensity of psychological reactions such as stress, anxiety and depression in the women with breast cancer. Therefore, this study was carried out to determine the effect of designed exercise program on stress, anxiety and depression in women with breast cancer receiving chemotherapy. Methods: This quasi–experimental study was conducted on a total of 56 women with breast cancer receiving chemotherapy, refereed to Imam Khomeini hospital of Tehran in 2006. Using DASS-21 and demographic questionnaires, data were collected. The patients in experimental group used the designed exercise program at home for 20 to 30 minutes every day, for 3 to 5 days per week for 9 weeks (3 cycles of chemotherapy). In control group, the routine helps were conducted. All patients were followed up. Data were analyzed using X2 and t test. Results: There was no significant difference between the two groups in the cases of demographic characteristics, cancer stage, and method of surgery. Also, there was no significant difference between the two groups in the cases of stress, anxiety, and depression, before intervention. However, following intervention, the mean of stress, in the case and control groups were 7.25±4.42 and 10.82±5.46 for anxiety were 4.07±2.72 and 7.07±4.8, was and for depression were 3.82±8.83 and 7.32±5.12, respectively (P<0.01). Conclusion: Based on the results, the designed exercise program was effective to reduce stress, anxiety and depression in women with breast cancer receiving chemotherapy in this research. واژه های کلیدی: استرس، اضطراب، افسردگی، سرطان پستان، شیمی درمانی، ورزش. Keywords: Anxiety, Breast cancer, Chemotherapy, Depression, Designed exercise program, Stress. 26 35 مریم آقابراری E-mail: Ahmadif@modares.ac.ir No دکتر فضل اله احمدی No ، دکتر حمید آقا علی نژاد No دکتر عیسی محمدی No دکتر ابراهیم حاجی زاده No

مقایسه میزان اثربخشی و عوارض دو روش جراحی با برش کلاسیک و برش کوتاه کف‌دستی در بیماران مبتلا به سندرم تونل‌کارپال چکیده: زمینه و هدف: معمولاً برای درمان جراحی بیماران مبتلا به سندرم تونل‌کارپال از روش برش کلاسیک جراحی باز استفاده می‌شود که منجر به ایجاد اسکار دردناک و عوارض بعد از جراحی و تاخیر در بازتوانی بیمار می‌شود. روش دیگر استفاده از برش کوتاه کف دستی است که به نظر می رسد خسارت وارده کمتری به بافت ها نسبت به روش کلاسیک داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی مقایسه اثربخشی و میزان عوارض این دو روش جراحی می‌باشد. روش‌ بررسی: در یک کارآزمایی بالینی بیماران کاندید عمل جراحی سندرم تونل کارپال بطور تصادفی در دو گروه 51 نفری قرار گرفتند. گروه شاهد به روش برش کلاسیک جراحی باز و گروه آزمون به روش برش کف‌دستی کوتاه تحت عمل جراحی قرار گرفتند. نتایج از نظر میزان عفونت، بروز اسکار جراحی، تندرنس و درد در محل برش جراحی، پارستزی و خواب‌رفتگی اندام، تست تینل (Tinnel) و فالن (Phalen) و بهبود علایم حسی بیمار در دو نوبت 3 هفته و 3 ماه بعد از جراحی ثبت و با استفاده از آزمونهای آماری فیشر، کای دو و t-student مقایسه شدند. یافته‌ها: از نظر بروز عفونت زخم، آسیب به عصب مدیان و شاخة کف‌دستی عصب مذکور، در دو روش موردی دیده نشد. در گروه آزمون و شاهد به ترتیب میزان تندرنس در محل برش جراحی در هفته سوم 8/7% و 8/58% و در ماه سوم 2% و 1/47% (05/0P<) بود. میانگین شدت درد در گروه آزمون و شاهد به ترتیب در هفته سوم 22/064/1 و 23/004/2 (001/0P<) و در ماه سوم 14/028/1 و 18/039/1 (05/0P>) بود. میزان پارستزی، خواب‌ رفتگی اندام و میزان بهبود عملکرد حسی اندام (لمس سبک و افتراق دو نقطه) بین دو روش تفاوت معنی داری وجود نداشت. نتیجه‌گیری: با توجه به اثر بخشی مشابه دو روش برش کلاسیک و برش کوتاه کف دستی و عوارض کمتر پس از عمل جراحی در برش کوتاه کف دستی،‌ استفاده از این روش در جراحی باز آزاد سازی عصب مدیان در ناحیه مچ دست توصیه می شود. . Background and aim: Classic open incision is used usually in surgical release of carpal tunnel syndrome, but its complications are painful scar and delayed rehabilitation. The other method used, short palmar incision seems to have fewer complication and easier rehabilitation. Therefore, the aim of this study was to compare the efficacy and complications of these two surgical methods. Methods: In this clinical trial, the patients candidate for surgery were randomly divided in two groups of 51. One group was operated with classic incision and the other was operated with short palmar incision. The rate of Infection, surgical scar, tenderness and pain in incision, paresthesia and numbness, Tinnel test, Phallen test and recovery of sensory symptom postoperatively in the two groups in 3 weeks and 3 months after the operation were registrated and compared using Fisher, X2 and t-student tests. Results: In the case of wound infection and damage to median nerve and its palmar branch no difference was seen in the two groups. Tenderness at the incision site in the case and control groups was 7.8% and 58.8% at the third week and was 2% and 47.1% in the third month, respectively (P<0.05). The mean of pain intensity in the case and control groups was 1.640.22% and 2.040.23% at the third week (P<0.001) and was 1.280.14% and 1.390.18% in the third month, respectively (P>0.05). There were no significant differences between the two groups in the cases of the amount of paresthesia, numbness and recovery of sensory symptoms. Conclusion: Regarding the similar effectiveness in both classic and short palmar incision and less post-operation complication of the later method, this method is recommended for surgical release of median nerve of wrist. واژه‌های کلیدی: برش کوتاه، سندرم تونل کارپال، جراحی باز، عصب مدیان، نوروپاتی فشاری Open surgery, Short incision. Keywords: Carpal tunnel syndrome, Compression neuropathy, Median nerve, 36 41 دکتر ابوالقاسم زارع زاده E-mail:ali_andalib@yahoo.com No دکتر علی عندلیب No دکتر تقی رمضانیان No

وضعیت ایمنی نوزادان نسبت به سرخک در بدو تولد و 6 ماهگی در شهر یاسوج چکیده: زمینه و هدف: سرخک یک عفونت ویروسی حاد، مسری و با قدرت انتشار زیاد است. با وجود کاهش چشم گیر موارد ابتلا بعد از کار برد گسترده واکسن آن، این بیماری در کشورهای در حال توسعه هنوز یک عامل مهم مرگ و میر کودکان به حساب می آید. نوزادان ایمنی بر علیه سرخک را با دریافت آنتی بادی از راه جفت مادری که مبتلا به سرخک بوده یا واکسینه شده است کسب می کنند، اما این که تا چه موقع با اتکا به این آنتی بادی نوزاد از ابتلا به سرخک مصون باقی خواهد ماند مورد سؤال است. این مطالعه به منظور تعیین ایمنی نسبت به سرخک نوزادان در بدو تولد و 6 ماهگی و برخی عوامل مرتبط با آن در شهر یاسوج انجام شد. روش بررسی: این مطالعه کوهورت طولی در سال 1384-1383 به مرحله اجرا در آمد. از بین مادران مراجعه کننده به زایشگاه امام سجاد (ع) 94 نفر انتخاب و بعد از کسب رضایت آگاهانه، 3 میلی لیتر خون از آنان و بند ناف نوزادانشان جهت تعیین تیتر آنتی بادی سرخک با روش الیزا گرفته شد. با پیگیری های به عمل آمده 77 نفر از این نوزادان در 6 ماهگی به آزمایشگاه مراجعه و مجدداً تیتر آنتی بادی سرخک در آنها تعیین گردید. اطلاعات به دست آمده با تست های آماری t، کای دو، فیشر و همبستگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: 6/43 درصد مادران و 9/48 درصد نوزدان در بدو تولد نسبت به سرخک ایمن بودند. از 77 نوزاد در 6 ماهگی 4/10 درصد ایمن بودند (05/0P<). میانگین میزان آنتی بادی نوزاد در بدو تولد با میانگین تیتر آنتی بادی مادر همبستگی آماری نشان داد (001/0P<). وضعیت میزان ایمنی نوزادان نسبت به سرخک در بدو تولد بر حسب وضعیت ایمنی مادران در موقع زایمان از اختلاف معنی دار آماری برخوردار بود (05/0P<). ایمنی نوزادان نسبت به سرخک بر حسب وزن تولد، جنس نوزاد، رتبه تولد، محل سکونت مادر و سن مادر اختلاف معنی داری نشان نداد. نتیجه گیری: با توجه به میزان ایمنی پایین نوزادان در بدو تولد و 6 ماهگی به نظر می رسد تاخیر انداختن سن شروع واکسیناسیون سرخک راهکار مناسبی نبوده و خطر ابتلا به بیماری سرخک را در کودکان زیر یک سال افزایش می دهد. . Background and aim: Measles is an acute and highly contagious viral disease and although its morbidity remarkably decreased, it is still common in children of developing countries and is a main cause of mortality in children. The purpose of this study was to determine measles immunity in new-born infants and infants with 6 months age from Yasouj. Methods: This longitudinal study was conducted in 2004-2005. A consent form was filled in by children’s parents and subsequently 3 ml of maternal and cord blood was collected from a total of 94 full-term pregnant women and their neonates who attended the labor ward of Emam Sajad hospital, Yasouj, to test using ELISA. Anti-Measles antibody was tested for 77 of the newborns. Data were analyzed using t, X2, Fisher and Correlation tests. Results: 43.9 % of the mothers and 48.9% of the newborns were immune to measles at the time of delivery, but only 10.4% of infants were immune at the age of 6 months (P<0.001). There was a significant relationship between mothers` antibody titer and their newborn (P<0.001). There was a significant difference in the level of measles immunity between the mothers and the newborns (P<0.05). Birth-weight, sex, birth order, place of mother’s residence and mother age had no significant effect on measles immunity of the infants. Conclusion: Regarding the low immunity level of the neonates at the birth time and at the 6 month age, postpone of beginning of vaccination against measles is not good idea and it may increase the risk of the disease in the children under one year. واژه های کلیدی: ایمنی، سرخک، واکسن، نوزادان Keywords: Immunity, Measles, Newborn, Vaccine. 42 51 دکتر بهروز يزدان پناه E-mail:byazdanpanah35@yahoo.com No ميترا صفري No شهرزاد يزدان پناه No اصغر شریفی No

سهم مقیاس نگرش های ناکارآمد و خرده مقیاس های سلامت عمومی در زمینه و هدف: نگرش های ناکارآمد ممکن است زمینه ساز بروز افسردگی باشد ولی پژوهش علمی در این زمینه اندک است. هدف این مطالعه تعیین سهم نگرش های ناکارآمد و شاخص های سلامت عمومی بر اساس پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) در اختلال افسردگی بوده است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی – تحلیلی 65 بیمار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی و افسرده خویی از درمانگاه های روانپزشکی نور و نواب صفوی اصفهان و 65 فرد سالم همتا براساس سن، جنس و تحصیلات انتخاب شدند. هر دو گروه مقیاس های نگرش های ناکارآمد 26 گویه ای (DAS-26) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) را تکمیل نمودند. داده ها توسط روش رگرسیون لجستیک، خطی و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافته ها: مقوله بندی نمرات مقیاس نگرش های ناکارآمد تحت دو مقوله پرخطر و کم خطر و تحلیل رگرسیون لجستیک نشان داد نسبت شانس بروز در افراد پر خطر 82/6 برابر افراد کم خطر (06/16-9/2، 95/CI و 82/6 = OR) و همبستگی دو رشته ای نقطه ای بین نمرات نگرش های ناکارآمد و تشخیص روانپزشک 44/0 بدست آمد. همچنین خرده مقیاس های سلامت عمومی به طور معنی داری پیش بینی کننده بروز اختلال افسردگی اساسی و افسرده خویی است (001/0P<). نتیجه گیری: احتمالاً نگرش های ناکارآمد عامل خطر بروز افسردگی است و جهت تعیین آسیب پذیری شناختی بیماران مبتلا به افسردگی می توان از مقیاس نگرش ناکارآمد 26 گویه ای در کارآزمایی بالینی استفاده کرد. Background and aim: Dysfunctional attitude may be predispose factor for depression, but there are few investigations for that. The aim of this study was to determine contributions of dysfunctional attitude and general health index based on GHQ-28 to depression. Methods: In this description and analytical study, a total of 65 patients with major depression and dythymic disorder from Noor and Navab-Safavi psychiatry clinics and 65 healthy individuals with age and sex, and education matched were randomly selected. Dysfunctional attitude scale and general health questionnaire were filled in by two groups. Data were analyzed using linear and logistic regression and correlation methods. Results: Logistic regression analysis on categorized scores of DAS- 26 as high and low risk revealed that odds ration for high risk group was 6.89 fold than low risk one (OR=6.82, Cl/95, 2.9-16.06). Two point serial correlation between DAS-26 and psychiatrist diagnosis was 0.44. Also, major depression and dysthymic disorder was significantly predicted by general health subscales (P<0.001). Conclusion: Dysfunctional attitude may be a predisposing risk factor of depression. Predict depression support and Beck's cognitive diathesis stress theory of depression that dysfunctional attitude (26 options) can be used for determination of depression in this group. واژه‌های کلیدی: سلامت عمومی، نگرش های ناکارآمد، نسبت شانس ابتلا به افسردگی. Keywords: Dysfunctional attitude, General health, Odds ratio of depression. 52 58 امرااله ابراهيمي E.mail: a_ebrahimi@med.mui.ac.ir No دكتر حميد طاهر نشاط دوست No دكتر مهرداد كلانتري No دكتر حسين مولوي No دكتر قربانعلي اسدالهي No

مطالعه چاقی و عوامل مرتبط به آن در دانشجویان مراکز دانشگاهی شهر بم 84-83 چکیده: زمینه و هدف: امروزه چاقی به عنوان یک مشکل بهداشت جهانی مطرح و شیوع آن در دهه های اخیر افزایش یافته است. چاقی به عنوان یک عامل خطر در بروز بیماری های متعدد از قبیل دیابت، پرفشاری خون، هیپرلیپیدمی، بیماریهای قلبی-عروقی و سرطان شناخته است. این مطالعه با هدف ارزیابی وضعیت چاقی و افزایش وزن در دانشجویان شهر بم انجام گردید. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی – تحلیلی 327 دانشجو (139 پسر و 188 دختر) با میانگین سنی 61/2±78/21 به روش تصادفی- طبقه ای از بین کل دانشجویان مراکز دانشگاهی شهر بم انتخاب شدند. وزن و قد بدون کفش و لباس اضافی اندازه گیری و نمایه توده بدنی با استفاده از پروتکل استاندارد محاسبه شد. معیار مورد استفاده برای تعریف لاغری، وزن طبیعی، اضافه وزن و چاقی بر پایه حدود مرزی نمایه توده بدنی (BMI) پیشنهادی کمیته تخصصی سازمان بهداشت جهانی (WHO) بود. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و تحلیلی (آزمونهای t مستقل و مجذور کا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد که میانگین BMI در نمونه مورد بررسی 216/3±82/21 بود که این میانگین در دختران 31/3±59/21 و در پسران 08/3±08/22 می باشد (05/0P>). 1/14% کل دانشجویان مورد بررسی کم وزن، 6/71% وزن طبیعی، 1/12% اضافه وزن و 1/2% چاق بودند. میانگین BMI در دانشجویان با سابقه چاقی در خانواده 47/3±3/22 و در افراد فاقد سابقه چاقی در خانواده 54/2±01/21 به دست آمد (001/0P<) نتیجه گیری: با توجه به وجود مواردی از سوء تغذیه (کم وزنی و اضافه وزن) در دانشجویان، لزوم توجه به ارائه برنامه های مناسب تغذیه ای و اصلاح شیوه زندگی و نیز آموزش مداوم مباحث تغذیه ای به دانشجویان ضرورت دارد. Background and aim: Nowadays obesity is assumed as a global health problem and its prevalence increased in recent decade. It is known as a risk factor for several diseases such as diabetes mellitus, hyperlipidemia, cardiovascular disease and cancer. This study was undertaken to evaluate the obesity and overweight in Bam students Methods: 330 students (140 male and 190 female) with mean age of 21.78±2.61 were selected from Bam educational centers in stratified sampling. Weight and height were measured without shoes and unneeded cloths. Weight and height were measured using a standard protocol and body mass index (kg/m²) was calculated. The criteria used to define body composition were based on BMI cut-off points of the WHO expert committee. Results: The results shows the mean and SD BMI were 21.082±3.216 overall, and 22.08±3.08, 21.59±3.31, respectively, in male and female students. 14.1% of students were underweight, 70.9% normal weight, 12.1% overweight and 2.1% obese. 12.7% of females and 13.8% of males had visceral obesity. A significant relation between family history of obesity and BMI is seen (P<0.05). Conclusion: As results show some of female and male students are in a degree of overweight and obesity, therefore launching nutritional services and life style modification program are recommended. . واژه های کلیدی: اضافه وزن، توده بدنی، چاقی، چاقی شکمی، دانشجویان، کمبود وزن Visceral obesity Keywords: Body mass index (BMI), Obesity, Overweight, Students, Underweight, 59 66 لاله سليماني زاده E-mail:lsolaimani@yahoo.com No فرزانه سليماني زاده No مصطفي جوادي No سكينه ميري No

ارتبـاط کیفیت خـواب، کیفیت زندگی و بعضی فاکتورهای خونی در بیماران تحت درمان با همودیالیز نگهدارنده چکیده: زمینه و هدف: علی رغم پیشرفت¬های زیادی که در درمان بیماری نارسایی مزمن کلیه صورت گرفته کیفیت زندگی به عنوان یک مشکل بزرگ در این گروه از بیماران به مخاطره افتاده است. با توجه به شیوع بالای اختلال خواب و مشکلات وابسته به آن در بیماران دیالیزی، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین کیفیت خواب، کیفیت زندگی و بعضی فاکتورهای خونی در بیماران تحت درمان با همودیالیز نگهدارنده انجام شد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- تحلیلی است که در 85 بیمار تحت درمان با همودیالیز نگه دارنده در سال 84- 83 انجام گرفته است. نمونه ها از بخش های همودیالیز سه بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران و ایران و براساس نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب شدند. کیفیت خواب با استفاده از پرسشنامه کیفیت خواب پیتس برگ (PSQI) و کیفیت زندگی با استفاده از پرسشنامه کوتاه 36 سوالی (SF36) اندازه¬گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری t، من ویتنی، کای دو، تست دقیق فیشر و ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شد. یافته ها: 63 بیمار (71%) کم می خوابیدند (نمره کل کیفیت خواب بیشتر از 5 بود). ابعاد روانی (MCS) و ابعاد فیزیکی (PCS)، ‌ارتباط معکوسی با نمره کل کیفیت خواب داشت (01/0P<‌). بعد فیزیکی کیفیت زندگی ارتباط معنی دار و مثبت با هموگلوبین و ارتباط معکوس با سن (05/0P<) و نمره کل کیفیت خواب (01/0P<) داشت. ارتباط معکوس بین نمره کل کیفیت خواب با هموگلوبین (01/0P<)، آلبومین سرم (05/0P<)، ابعاد روانی و فیزیکی کیفیت زندگی (01/0P<) وجود داشت. نتیجه گیری: خواب کم یکی از مشکلات شایع در بیماران همودیالیزی است و باعث افت کیفیت زندگی در این بیماران می¬شود. توجه به تنظیم میزان هموگلوبین، آلبومین و سایر فاکتورهای خونی بیماران، می تواند خواب بهتری ایجاد کرده و در نتیجه موجب بالا رفتن کیفیت زندگی در بیماران همودیالیز شود. Blood factors, Chronic, Chronic renal failure, Hemodialysis Quality of life, Quality of sleep واژه های کلیدی: نارسایی کلیه، کیفیت زندگی، همودیالیز،‌ کیفیت خواب، فاکتورهای خونی. ٍٍBacground and aim: Although considerable progress has been made in the treatment of chronic kidney disease, compromised quality of life continues to be a significant problem for patients receiving hemodialysis (HD). However, in spite of the high prevalence of sleep complaints and disorders in this population, the relationship between these problems and quality of life of patients on dialysis is not known in Iran. Therefore, this study was aimed to investigate correlation between quality of sleep and quality of life (HRQoL) and some of blood factors in hemodialysis patients. Methods: This descriptive and analytical study was accomplished on 85 of hemodialysis patients in 1383-84. The samples were chosen on the basis of a non-randomized sampling selected from the educational hospitals of Iran and Tehran medical science universities. Quality of sleep was measured using the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) and HRQoL was measured using the Medical Outcomes Study 36-item Short Form (SF-36). Data were analyzed using 2, two-tailed Fishers exact, Mann–Whitney, and Spearman correlation coefficient tests.. Results: Sixty-three (71%) of the patients were ‘poor sleepers (global PSQI>5). The SF-36 mental component summary (MCS) and physical component summary (PCS) correlated inversely with the global PSQI score (P<0.05). The PCS score also correlated with age (P<0.05, hemoglobin (P<0.05). Global PSQI score correlated inversely with hemoglobin, serum albumin, mental component summary (MCS) and physical component summary (PCS) (P<0.05). Subjects with global PSQI>5 had a lower hemoglobin and lower HRQoL in all SF-36 domains (P<0.05). Conclusion: Poor sleep is one of the common problems in these patients and causes low HRQoL. Low level of hemoglobin and albumin result in decreasing of quality of life and quality of sleep. Regulation of hemoglobin, albumin, and other blood factors in patients can lead to better sleep and thus increasing of quality of life in them. 67 74 شهرام براز E-mail:Shahrambaraz@yahoo.com No دكتر عيسي محمدی No دكتر بهروز برومند No

تاثیر خاطره گویی گروهی بر کیفیت زندگی سالمندان چکیده: زمینه و هدف: افزایش طول عمر کیفیت زندگی و توانایی فرد برای زندگی مستقل را تحت تاثیر قـرار داده و او را نیازمند مراقبت و حمـایت دیگران می نماید. بنابراین برنامه ریزی مناسب جهت روبرو شدن با این وضعیت در سالمندان ضروری به نظر می رسد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر خاطره گویی گروهی بر کیفیت زندگی سالمندان انجام شده است. روش بررسی: در این پژوهش که یک مطالعه مداخله ای است، 64 نفر از سالمندان مراجعه کننده به کانون بازنشستگان کشوری شهرکرد در سال 1385 به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد تقسیم شدند. سپس هر یک از گروه های آزمون و شاهد نیز به گروه های 8 نفره تقسیم شدند. در گروه آزمون جلسات خاطره گویی گروهی و در گروه شاهد جلسات گروهی در 8 جلسه و هر جلسه به مدت یک و نیم ساعت برگزار شد. کیفیت زندگی واحدهای پژوهش قبل و بعد از مداخله با استفاده از پرسش نامه کیفیت زندگی سالمندان لیپاد ارزیابی گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی (کای دو و t زوجی) استفاده شـد. یافته ها: بین دو گروه قبل و بعد از مداخله از نظر سطح تحصیلات، وضعیت تاهل، میانگین سنی، میزان درآمد و کلیه ابعاد مورد مطالعه کیفیت زندگی اختلاف معنی داری وجود نداشت. در گروه آزمون میانگین کلی کیفیت زندگی قبل و بعد از مداخله به ترتیب 01/1±26/48 و 02/1±07/62 بود (01/0P<). همچنین میانگین امتیاز کیفیت زندگی بعد از مداخله در ابعاد فیزیکی، افسردگی و اضطراب، فعالیت شناختی، عملکرد اجتماعی و رضایت از زندگی در گروه آزمون نسبت به قبل از مداخله افزایش یافت (05/0P<) ولی در بعد خود مراقبتی قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون و در کلیه ابعاد مورد مطالعه کیفیت زندگی و کیفیت کلی زندگی در گروه شاهد اختلاف آماری معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج، خاطره گویی گروهی بر کیفیت زندگی سالمندان موثر است. لذا این تکنیک را به طور آسان، ارزان قیمت و قابل اجرا می توان در تمام مراکز نگهداری سالمندان و یا در منزل به کار برد. Background and aim: Increasing of life span affects on the life quality and the ability of each individual to live independently with requirement of others supporting and thus, use of adequate programming to encounter the situation in aging seems to be necessary. Therefore, this study was aimed to investigate the effect of reminiscence therapy on elderly life quality. Methods: In this interventional study, a total of 64 elderly referred to retirement center in Shahrekord city during 1358 were selected using random sampling and were divided randomly in two groups of case and control groups. Subsequently, each of the two groups were divided into 8-individual groups. Reminiscence meetings and group meetings were run for experimental and control group, respectively for eight sessions (one hour and a half, each). Quality of life of the individuals before and after the intervention was evaluated using lipid life quality questionnaires. Data were analyzed using Chi-square and paired t tests.. Results: There was no significant difference in educational level, marriage, age, income and life quality dimension between the two groups. Mean of life quality in the case group, pre and post intervention, was 48.26±1.01 and 62.07±1.02, respectively (p<0.05). Also, in this group, mean of post intervention (compared with pre intervention) life quality in the cases of physical activity, depression and anxiety, cognitive activity, social and life satisfaction dimension was increased (p<0/05). However, pre and post intervention, there was no significant difference in the cases of self care dimension in experimental group and in total life quality dimension in control group. Conclusion: Based on the results, group reminiscence is effective on elderly life quality. Therefore, this technique can be used easily and inexpensively at home or elderly nursing homes. واژه های کلیدی: سالمندان، خاطره گویی گروهی، کیفیت زندگی. Elderly, Group reminiscence, Life quality. 75 81 شهناز نعمتی دهکردی E-mail: namatyde@yahoo.com No بهمن دشت بزرگی No دکتر سیروس پاک سرشت No دکتر عبدالرحمن راسخ No

پیش بینی لارنگوسکوپی مشکل در بیماران تحت عمل جراحی سزارین چکیده: زمینه و هدف: عدم موفقیت در لوله گذاری مناسب داخل تراشه یکی از مهمترین علل مرگ و میر مادران حین بیهوشی عمومی است. بنابراین هدف از این مطالعه تعیین توانایی پیش بینی دید مشکل حنجره از طریق اندکس های پیش بینی کننده شامل آزمون تغییر یافته مالامپاتی (Modified Mallampati classification)، نسبت قد به فاصله تیرومنتال (RHTMD) و گاز گرفتن لب فوقانی (Upper- Lip-Bite test) بود. روش بررسی: این مطالعه به صورت آینده نگر دو سوکور بر روی بیماران تحت عمل جراحی سزارین الکتیو با بیهوشی عمومی که نیاز به لوله گذاری داخل تراشه داشتند، انجام شد. آزمونهای نسبت قد به فاصله تیرومنتال، گاز گرفتن لب فوقانی و آزمون تغییر یافته مالامپاتی قبل از عمل جراحی بررسی گردید. یک متخصص بیهوشی با تجربه که اطلاعی از بررسی راه هوایی قبل از عمل جراحی بیماران نداشت، لارنگوسکوپی را انجام داد و بر اساس طبقه بندی کورماک-لیهان درجه بندی آن را مشخص کرد. سپس حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت، منفی و نسبت بخت هر اندکس پیش بینی کننده راه هوایی به صورت منفرد و ترکیبی تعیین شد. جهت مقایسه داده های دموگرافیک از آزمون t و مقایسه بین آزمونها از آزمون من ویتنی استفاده شد. یافته ها: لارنگوسکوپی مشکل (درجه 3 و 4) در 35 بیمار 75/8% مشاهده شد. نسبت قد به فاصله تیرومنتال دارای حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت بالاتر و منفی کاذب کمتری نسبت به سایر اندکس ها بود. بهترین نقطه قطع جهت پیش بینی لارنگوسکوپی مشکل با نسبت قد به فاصله تیرومنتال عدد 24/21 تعیین شد. نسبت بختی با فاصله اطمینان 95% برای نسبت قد به فاصله تیرومنتال (21/21-21/1)8/7، کلاس مالامپاتی (60/5-11/1)1/2 و تست گاز گرفتن لب فوقانی (1/4-6/0)5/1 تعیین شد. نتیجه گیری: نسبت قد به فاصله تیرومنتال ممکن است تست غربالگیری مفیدی جهت پیش بینی لارنگوسکوپی مشکل در بیماران عمل سزارین باشد. Background and aim: Unsuccessful intubations is important cause of anesthetic-related maternal mortality. Therefore, the purpose of this study was to determine the ability to predict difficult visualization of the larynx (DVL) from the following preoperative airway predictive indices: modified Mallampati test (MMT), the ratio of height to thyromental distance (RHTMD), and the upper- Lip-Bite test (ULBT). Methods: This prospective and double-blind study was conducted on the patients undergone elective cesarean section under general anesthesia requiring endotracheal intubations. RHTMD, MMT and ULBT tests were used for them prior to the operation. An experienced anesthesiologist, not apprised of the recorded preoperative airway assessment, performed the laryngoscopy and grading (as per Cormack and Lehane’s classification). Then, sensitivity, specificity, positive and negative predictive value, and false negative value for each airway predictor in isolation and in combination were determined. T and Mann Whitney tests were used for comparing of demographic data and comparing among the tests, respectively. Results: Difficult laryngoscopy (Grade 3 or 4) was observed in 35 patients (8.75%). RHTMD had a higher sensitivity, positive predictive value, and fewer false negatives than the other variables tested. A RHTMD=21.24 provided the best cutoff point for predicting subsequent difficult laryngoscopy. The odds ratio (95% confidence interval) of the RHTMD, Mallampati class, and ULBT were 7.8 (1.21-21.21), 2.1 (1.11–5.60), and 1.5 (0.6-4.1), respectively. Conclusion: The RHTMD may prove a useful screening test for predicting difficult laryngoscopy in obstetric population. واژه های کلیدی: پیش بینی، سزارین، فاصله تیرومنتال، لارنگوسکوپی مشکل، مالامپاتی Cesarean section, Difficult laryngoscopy, Mallampati, Thyromental distance, Prediction. 82 90 دکتر محمدرضا صفوی E-mail:safavi@med.mui.ac.ir No دکتر عظیم هنرمند No

بررسی علل مصرف نامنظم قرص آهن در خانم های باردار و شیرده مراجعه کننده به مراکز بهداشتی، درمانی شهر بروجن در سال 85-1384 چکیده: زمینه و هدف: خانم های باردار و شیرده از جمله گروههای در معرض خطر ‌کم خونی فقر آهن می باشند. با وجود برنامه مدون در ارتباط با مصرف قرص آهن توسط مادران، آمار به دست آمده نشان میدهد حدود 67 درصد زنان باردار و شیرده قرص آهن را صحیح و منظم مصرف نمی کنند. لذا این مطالعه با هدف بررسی علل مصرف نامنظم قرص آهن در خانم های باردار و شیرده مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر بروجن انجام شد. روش بررسی:در این مطالعه توصیفی – تحلیلی که در مراکز بهداشتی درمانی شهر بروجن در سال 85-1384 انجام گرفت، 270 نفر خانم که در دوره 16 هفتگی حاملگی الی 2 ماهگی پس از زایمان قرار داشتند به روش دردسترس انتخاب و طی مصاحبه حضوری به سؤالات پرسشنامه حاوی اطلاعات دموگرافیک، چگونگی مصرف قرص آهن، نگرش و عملکرد مادران در این خصوص پاسخ دادند. از آزمونهای کای دو، من ویتنی و ویلکاکسون و کروسکال والیس جهت تجزیه و تحلیل آْماری اطلاعات استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که 1/33% مادران قرص آهن را مرتب و منظم مصرف می کردند، 8/56% نامنظم و 2/10% اصلا مصرف نمی‌کردند. بین مصرف نامنظم قرص آهن و سطح اقتصادی - اجتماعی خانواده و تعداد زایمان ارتبــاط معنی داری وجود نداشت. از علل مصرف نامنظم قرص آهن 4/48% مادران فراموش کردن وعده های مصرف دارو، 4/12% تهوع و استفراغ حاملگی و 4/16% عدم آگاهی نسبت به لزوم مصرف آهن را ذکر کردند. بین تعداد زایمان و یا حاملگی، سن فرد و شاغل بودن با آگاهی، نگرش و عملکرد آنان ارتباط معنی دار وجود نداشت (05/0P<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده انجام اقداماتی جهت رفع فراموشی مصرف قرص مانند استفاده از علائم هشدار دهنده، استفاده از اشکال غیر محرک گوارشی آهن و افزایش آگاهی مادران دراین زمینه ضروری به نظر می رسد. Background and aim: Both the pregnant and breast feeding women are of the groups who are predisposed to iron deficiency anemia (IDA). Although there is a regular program about consumption of ferrous sulfate tablet by these women, about 67 percent of them do not use their tablet regularly. Therefore, this study was aimed to investigate the reasons for irregular use of ferrous sulfate tablet in women referred to health centers in bourojen city. Methods: In this descriptive and analytical study which conducted in health centers of boroujen in 1384-85, 270 pregnant women with 16th week of pregnancy to two mounts after delivery were selected and interviewed. A questionnaire, including their demographic information, tablet consumption, attitude and behavior was filled in. Data were analyzed using Chai-square, Mann Whitney, Wilkakson, and Cruscal-Valis. Results: The results showed that %33.1 of the women used their tablet regularly, %56.8 of them consumed it irregularly and %10.2 did not take it at al. There was no relationship between regular consumption of the tablet and familial level of socio-economical statues. Some of the reasons for irregular consumption of this tablets were forgetting of time interval of consumption (48.4%), nausea and vomiting during pregnancy (%12.4), and lack of knowledge and attitude toward necessity of consumption (%16.4). There were no significant relationship between number of delivery or pregnancy and age, employment, knowledge and attitude of the women (P<0.05). Conclusion: Our results showed that in mothers increasing knowledge and information by educational methods such as class and booklet, intermittent consumption of tablet can decrease forgotten dose of tablet and improve level of information. واژهای کلیدی: فقر آهن، قرص آهن، کم خونی، مادر باردار Iron tablet, Iron deficiency, Iron deficiency anemia (IDA), Pregnant women 91 96 سعید حمیدی زاده E-mail: hamidizadehs@yahoo.com No جعفر مقدسی No حسینعلی مهرعلیان No اعظم علوی No